در حال بارگذاری ...
  • یادداشت بهروز عباسی

    نگاهی به نمایش «خرده بورژواها»

    نمایش «خرده بورژواها» به نویسندگی و کارگردانی سید ذبیح موسوی تا ۴ آبان ماه در تماشاخانه آفتاب بندرعباس به روی صحنه است. این نمایش تازه ترین اثر گروه تئاتریکال بندرعباس است که پیش از این نمایش های رومئو و ژولیت، بلندترین جای دنیا، مگس های مردار و روی صحنه برده است.

    داستان شخصیت ها در هرمزگان می گذرد و سال های نه چندان دور مردم این دیار را به نمایش می گذارد،اثر با روایتی از برادرکشی آغاز می گردد این موضوع اولین تلنگر را به ذهن وارد می‌کند که با نمایش‌نامه‌ای پر از نشانه طرف هستیم؛ وقتی نام شخصیت ها را  هم می شنویم-برای مثال نام زنان این تئاتر "پتروک" و"ممداس" این تردید پررنگ تر میشود.

    نویسنده با ترسیم وضعیت خاکستری برای همه شخصیت ها به خوبی توانسته بود از تضاد درونی موجود در هر فرد جهت دراماتیک تر کردن اثر استفاده کند.

    یکی دیگر از نکات مثبت اثر در بحث شخصیت پردازی، پرده برداری از گذشته کارکترها است که در زمان حال باعث کنش می‌شود. برای نمونه  وقتی مخاطب متوجه می شود که مرید برکه که جهت تطهیر گذشته سیاه ش، خود را در انزوای آب تنبیه کرده، فردی بوده که دختران جنوب را به کشور های حاشیه خلیج فارس قاچاق می کرده، با شوک روبرو می شود.

    خالق نمایشنامه در دیالوگ نویسی هم با تبحر خاصی از کلمات جذاب و پر معنای گویش های هرمزگانی که از ریتم خوبی هم برخوردارند استفاده کرده اما این لحن دیالوگ گویی ریشه مشخصی ندارد و از تخیل نویسنده سرچشمه گرفته که نمی توان آن را ضعفی در اثر دانست اگر چه نیاز به بررسی دارد زیرا در چندین اثر که در حال و هوای گذشته هرمزگان می گذرد این لحن حرف زدن شنیده شده است.

    نمایش نامه با دقت خاصی نوشته شده و در لایه های درونی،اشاره های هوشمندانه ای دارد به مشکلات و رنج های مردم هرمزگان که در این سال ها بر آنها رفته است.

     

    در بحث بازیگری نکته مثبت ش معرفی چهره های تازه ای است که این سال ها در کنار گروه تاتریکال فعالیت های جنبی داشته اند. بازی ها اگر چه هنوز کمی به خصوص در صدا "اگزجره"به نظر می آید اما از صداقت خاصی برخوردار است.

    در طراحی حرکاتی که کارگردان برای بازیگران در نظر گرفته مقداری "تصنع"دیده می شود البته  به غیر از بازیگر نقش پتروک که به خوبی حرکات را با حس ش تدوین کرده بود.

     

    ذبیح موسوی اگر چه کم کار است اما با اندیشه تاتر را کار می کند او کارگردانی جزیی نگر است و برای همه لحظات اثر برنامه ریزی خوبی دارد که در همین اثر با شنیدن موسیقی کم اما به جا و نورپردازی طراحی شده به خوبی می توان به این موضوع پی برد.

    قبل از این اثر تئاتریکال نمایش موفق دیگری را تولید کرده با نام"بلندترین جای دنیا"به کارگردانی عیسی صادقی،امیدوارم شرایطی مهیا شود که بتوانیم شاهد اجرای عموم مجدد این اثر هم باشیم.

     

     




    مطالب مرتبط

    گفتگو با مجید بشکال

در هرمزگان تئاتر عروسکی نداریم!
    گفتگو با مجید بشکال

    در هرمزگان تئاتر عروسکی نداریم!

    هنر عروسک‌گردانی و نمایش عروسک هنری است که می‌توان گفت از سال‌های بسیار دور و برای اهداف مختلف با انسان بوده اما آنچه به تحقیق معلوم شده است در جوامع اولیه عروسک‌ها برای مقاصد مذهبی استفاده می‌گردید و کاربردی بیش از هنر داشت. رهبران مذهبی هزاران سال پیش ماسک‌ها و اشکال ...

    |

    «کیمیاگر» به بندرعباس می آید

    «کیمیاگر» به بندرعباس می آید

    نمایش «کیمیاگر» از گروه نشان شهرستان گاوبندی در روز نخست  و در بخش مهمان  جشنواره بیشت و هشتم تئاتر هرمزگان اجرا می شود.

    |

    نظرات کاربران